Spijbelen om les te geven

11 maart 2020

Met een letterlijke ‘escape-room’ op een schoolplein is het natuurlijk vragen om ‘problemen’. Die hebben we ook bij de portal ervaren dankzij een aantal leerlingen, die behalve leerling ook gewoon tiener zijn. Puber. Lastig. Grenzen opzoekend. Maar ook oprecht. Eerlijk. Enthousiast. Puur. Zo ontstond een van de mooiste portalmomenten op 11 maart toen twee leerlingen bewust over de grens stapten…

Het was tot dat ene moment een dag als vele andere op het schoolplein tussen het MHV en het VMBO gebouw van de Pantarijn, waar onze portal vanaf januari staat. Die werd ook vandaag voor een groot deel ingevuld door kinderen van het VMBO die in de pauzes kwamen binnenwaaien, zoals altijd zonder reserve, lekker luidruchtig, maar ook altijd met veel positieve energie en een schaamteloze interesse in wat er aan de andere kant van de wereld gebeurt.

We waren verbonden met Afghanistan, een voor de ‘regulars’ van het VMBO inmiddels bekende plek met onder andere de altijd goedlachse Saïed. Het gesprek ging over de volgende les van de twee meiden. Nederlands stond op het programma, vertelden ze. En ook deze keer het heerlijk ongeremde enthousiasme tot een wild plan: “We gaan ze Nederlands leren!” “Nee….JA! Hoe dan??” “Nou gewoon, ik pak mijn boek en…. hoe laat is het??? Shit! We moeten gaan, de les is al begonnen!!!”

En weg waren ze. Samen met Saïed en zijn gast babbelden we nog even na, over wat de meiden aan het bekokstoven waren voor ze weg sprintten. Maar we waren nog niet halverwege of ze stonden er weer…

“Ja, we gaan jullie Nederlands leren, ok?”
“Jullie hadden toch les?”
“Ja klopt, maar we gaan niet, we willen jullie les geven.”

Dan volgt een kort onderling overleg over wat ze de jongens in Afghanistan willen leren. Een simpel ‘hallo, hoe gaat het?’ of toch iets anders, iets schunnigs ligt natuurlijk voor de hand en wordt even giechelend overwogen. Maar uiteindelijk nemen de meiden nemen hun spijbelles serieus en besluiten de jongens een nette openingszin te gaan leren.

“Hallo! No, H. Like hello, but with an aaa. Yes, like that!”